Suko sınıfa girdi, yerine oturdu. Arka sıralardan Guorno adlı biri yaklaştı.
"Hey, sen yeni çocuksun."
Suko bunu duyunca oturduğu yerden başını çevirdi. Yüzünde sadece kısa bir "?" ifadesi vardı.
Guorno devam etti:
"Burada senin gibi kendini yalandan tanrı sanan çocukların işi olmaz."
Suko aldırmadı. Ama sınıftakiler gülmeye başlayınca ayağa kalktı ve Guorno'ya baktı.
"Peki," dedi sakin bir sesle,
"bana gerçek tanrıyı göster."
Guorno afalladı.
"Sınıfa bak. Herkes ayrı bir tanrı. Biri yıldırım, biri savaş tanrısı."
Suko gülümsemeye çalıştı ama vazgeçti. Geri çekildi… ve yerden yükselmeye başladı.
Herkes ona bakarken konuştu:
"Ah ah… gerçek tanrının ne olduğunu hâlâ bilmiyorsunuz."
Bir anda sınıftaki herkes void'e hapsedildi. Kaçmaya çalıştılar ama hareket edemediler. Void'de nefes alabiliyorlardı ama zaman yoktu.
"Şimdi…"
"3… 2… 1…"
Suko sadece 5 saniyeliğine bir sonraki formuna geçti.
Evrenler çökmeye başladı. Sayısız çoklu evren, metaverse, tanrıverse silindi. Artık onun için tanımsızlık bile, atomun içindeki bir atom taneciği kadardı.
Sonra geri döndü.
Ama bu… gerçek formuna yakın bile değildi.