Suko antrenman sahasında duruyordu, ama kullandığı telekinezi artık farklıydı; sanki küçük bir taşı değil de bir galaksiyi kaldırabilecek güce sahipmiş gibi hissediyordu. Suko yanındaki taşı fark etti; taş cansızdı ama Suko onu zihinsel olarak algıladı ve eliyle uğraşmadan kontrol etti.
Kız tam Sukoya bir şey söyleyecekken şaşırdı ve şöyle dedi:
"Omnitelekinezi… Ha."
Suko fark etti ve sonra kapattı:
"Aynen, Omnitelekinezi."
On saniye sessizlik oldu, ardından Suko sordu:
"Senin adın ne?"
Kız cevapladı:
"Shoko."
Suko hafifçe gülümsedi:
"Shoko… Hmm… Güzel isimmiş."
Aradan bir gün geçti. Suko sınıfta tek başına oturuyordu; camdan dışarı bakıyordu. Uçan bir kuş gördü, zihniyle onu tuttu ve kendine çekti. Kuşu izledi, sevdi ve sonra geri gönderdi. Sonra eliyle bir şeyi oynatmak istedi, ama yanlışlıkla dünyayı hareket ettirdi. Kimse fark etmedi ama öğretmen görmüştü. Suko durumu fark edip zamanı geri aldı ve Omnitelekinezi'yi kullanmamayı seçti; öğretmenine yakalanmadı.
Tüm öğrenciler yavaş yavaş sınıfa gelmeye başladı. En sonunda Shoko geldi, ama Sukoda bir farklılık vardı: masmavi deniz suyu gibi gözleri görünmüyordu, gözlük takıyordu. Suko artık istemeden The Emperor of Kingdom Eyes'da ustalaşmıştı ve herkesin Akış'ını görebiliyordu. Bu gözler onu yoruyordu, ama gözlük takmak bunu biraz olsun engelliyordu.
Öğretmen öksürdü ve şöyle dedi:
"Bugün tekniklerinizi keşfedeceğiz…"