BÖLÜM 1. Bir anne ve bir çocuk.
Rusya'nın Sibirya dondurucu soğuğunda, beyaz saçaklı ve mavi gözlü 17 yaşında bir anne ve yine beyaz saçlı ve mavi gözlü 4 yaşındaki oğlu, minicik bir çadırda yaşıyor.
Çadıra girdiğinizde, hemen karşınızda tek kişinin zar zor sığabileceği minicik bir yatak ve önünde birbirinin aynı iki takım kıyafeti göreceksiniz. Çadır o kadar küçük olduğu için Svetlana yemeği dışarıda hazırlıyor.
Yıl 1200, Cuma, 12 Şubat. Anne Svetlana, oğlu Niko için yemek hazırlıyor ve onu uyandırmaya çalışıyor; Niko açlıktan zayıf düşmüş vücudu kir içinde ve saçları yapışmış durumda.
Kısıtlı kaynaklar nedeniyle genellikle ağaç lapası ve deri çorbası yerler. Tabii ki, oğlunu düzgün bir şekilde besleyemediği için, oğlu henüz konuşamıyor ve yürüyemiyor.
Yemeği hazırladıktan sonra Svetlana, yemeği iki kaseye boşaltır. Kaseler yarı dolu olsa da, bu onlar için bir nimettir.
Svetlana, hala uykulu olan Niko'yu kucağına alıp yatağa oturdu. Onu uyandırmak için salladı
"Acıktınmı" Niko başını sallayarak evet der. Svetlana gülerek yemeği bir bir oğlunun ağzına götürür. Yemeği bitmiş Niko'yu eskimiş yırtık yırtık malitsa yı giydirir ve kapşonuyla yüzünü kapatır ve aynısını kendisinede yapar. Çadırdan çıktığında tuvaletini yaptırmak için çadırın arkasına geçerek soğuk havada buz gibi karı çıplak elleriyle tuvaletleri ni yapıp üstünü örtücek kadar kazar. bu sırada soğuktan yüzü ve burnu kızaran ağlamaklı birhal alan oğlunu yanağından öperek."Çok mu acıyor"evet anlamına gelicek şekilde başını sallayan Niko annesine sım sıkı tutunmaya başlar."az kaldı biraz daha dayan"
Oğluna tuvaletini yaptırdıktan sonra çadıra geçerler. Oğlunun üşüdüğü için kendi kıyafetini çıkartıp yatağa yatıp kendi kıyafetini üslerine örtüp oğluna sımsıkı sarılmaya başlar. Oğlunun şaçları ile oynamaya başlayan svetlana çocuğunun yavaş yavaş uykuya daldığını görür. Oğlu Uykuya daldıktan sonra Malitya'yı giyip kapşonunu çekerek dışarı yemek bulmaya çıkar. Svetlana için en kolay yemek bulma yolu avcıların atıklarıdır.
Günde sadece sabah akşam yemek yedikleri için ve yemek yarım tabağı dolduracak kadar olduğu için zayıf düsen oğlu sürekli uyku halindedir.
Gece geç sate kadar yemek aradıktan sonra çadıra giren svetlana çocuğunun gözleri dolmuş emekleyerek yanına gelmeye çalıştığını görür Svetlana oğlunun yanına gelip sarılmaya başlar.
Niko annesinin karnında başını sağa sola çevirmeye başlar. Nikonun yaptığı bu haraket annesine özleme, sevinme, korkma duygusunun göşterme şeklidir.
Svetlana gıdıklandığı halde gülmemek için kendini zar zor tutar. Sımsıkı sarılmış oğlunu kendisinden zar zor ayırdıktan sonra eğilerek." Acıktımı" Niko başını evet anlamına gelicek şekilde sallar. hmm "sabaha kadar dayanabilirmisin peki" Niko yine biraz düşündükten sonra evet anlamına gelicek şekilde başını sallar. derin bir nefes alan svetlana üstündekini çıkartarak oğluyla birlikte yatağa girer.
Yatağa yattıktan sonra oğluna "neden bu kadar geç geldiğimi merak ediyormusun" Niko hayır anlamına gelicek başını sallar ve annesinin uzun saçları ile oynamaya başlıyor. daha sonra başını göğüslerine yaslayarak uyumaya başlar
-Bana çok bağlısın beni çok seviyorsun ne dersem yapıyorsun daha zar zor yatağa sığıyoruz ne banyo yapabiliyoruz ne de seni adam akıllı besleye biliyorum. Küçük olduğun için mi yoksa lanetin bir etkisimi bilmiyorum. Hiç böyle bir deneyimim olmadığı için bilmiyorum. Ama çok tatlısın. Umarım kimse bize karışmadan yaşayabiliriz.
Satlarce derin düşüncelere dalan Svetlana sonunda uykuya dalır.
1. BÖLÜMÜN SONU