Herya ailesinin malikânesi sessizlik içindeydi. Beyaz saçlı, açık mavi gözlü bir bebek dünyaya gelmişti: Suko. Ama garipti; diğer bebeklerin aksine ağlamadı, ses çıkarmadı. Sadece baktı. Sessizlik, odada ağırlıkla hissediliyordu.
Aile üyeleri şaşkınlıkla izliyordu. Bu çocuk, sıradan bir bebek değildi. Henüz hiçbir güç göstermemişti ama varlığı, etrafındaki her şeyi farklı kılıyordu. Herya ailesinin içgüdüsü ona dikkatle bakıyordu; bu bebek, gelecekte Akış'ı en saf ve güçlü şekilde kullanacak kişi olacaktı.
Suko gözlerini açtı. İlk kez etrafını gözlemledi ama hiçbir tepki vermedi. Duygular sanki içeriden dışa vurulmuyor, sadece bir kıvılcım gibi varlığında saklanıyordu. Henüz bilincini tam olarak kullanamıyordu ama hisleri vardı; merak, küçük bir şaşkınlık… ve sessiz bir bilinç.
Suko'nun Akışı, doğumuyla birlikte doğal olarak ortaya çıktı. Henüz aktif bir formu yoktu; saldırı, savunma veya teknik kullanmıyordu. Fakat çevresinde küçük, yuvarlak bir alan belirdi: Akış Dünyası. Bu alan, onun potansiyelinin yansımasıydı.
Henüz farkında değildi ama Akış Dünyası içindeki sınırlar, onun bilinçli kontrolüyle şekillenecek; sınırsız enerji ve teknikler burada birikirken, dışarıya sadece kontrollü bir kısmı aktarılabiliyordu. Bu sistem, diğer kullanıcıların asla ulaşamayacağı bir kapasiteye sahipti.
Suko'nun Akışı, henüz görünür bir form almasa da çevresindeki enerjiyi düzenliyor, onun potansiyelini ölçüyor ve sürekli olarak yeniden yapılandırıyordu. Doğduğu andan itibaren, bu Akış alanı diğer çocukların göremediği bir dünyayı yaratıyordu.
Suko'nun varlığı etrafında hissettikleri, sessiz ama yoğun bir etkideydi. İnsanlar farkında olmasa da Akış, doğal olarak çevresindeki herkesin duygularını hafifçe değiştirdi; sessiz bir huzur, dikkatli bir gerginlik…
Suko küçük ellerini açtı. Henüz bir şey yaratamıyordu ama hissetti: Duygular, bir enerjiye dönüşebiliyordu. Öfke, neşe, merak; hepsi içten dışa akıyor ve Akış'ı besliyordu. İlk kez hissettiği merak, ona minik bir güç kıvılcımı sundu. Bu, gelecekteki gücünün temeliydi: Duyguları, Akış'la doğrudan bağlantılıydı.
Suko sessiz kaldıkça, Akış Dünyası kendi kendine genişledi. Henüz herhangi bir teknik veya saldırı yoktu; sadece bir varlık vardı. Ama bu varlık, gelecekte sınır tanımayacaktı. Akış, onun duygularıyla birlikte büyüyordu; küçük bir kıvılcım, ileride fırtınaya dönüşecekti.
Aile üyeleri bunu fark ettiğinde, Suko hâlâ sessiz ve sakin bir şekilde yatıyordu. Ağlamıyor, acı hissetmiyor, hatta yorgun bile görünmüyordu. Ama iç dünyasında bir şeyler vardı: Merak, farkındalık ve sessiz bir bilinç. Bu bebek, gelecekte Akış Dünyasını tamamen kontrol edecek ve etrafındaki her şeyi kendi potansiyeliyle şekillendirecekti.
Suko, henüz güçlerini kullanmasa da Akış Dünyası kendi kendine genişliyordu. Bu, sadece doğum anında oluşan bir başlangıçtı. İlerleyen günlerde, Suko'nun duyguları ve Akış potansiyeli daha da birleşecek, küçük hareketler, sessiz düşünceler ve hisler gelecekteki savaşların temelini atacaktı.
Bölüm, Suko'nun sessizliğinde, küçük ama güçlü bir kıvılcımın doğuşuyla sona eriyor. Akış, henüz kullanılmasa da var ve hazırdı.