Beyaz boşluk...
Her zamanki gibi sessizdi.
Suko, Toge ve Fyora'nın önünde duruyordu.
Uzun süre kimse konuşmadı.
Sonra Suko gözlerini Fyora'ya çevirdi.
"Fyora..."
"...seninle savaştığımız yerleri hatırlıyor musun?"
Fyora bir an duraksadı.
Gözlerini kapattı.
Eski anılar zihninden geçti.
"...Evet."
Suko derin bir nefes aldı.
"Hatırlaman normal."
"Kendi bulunduğun ontolojik seviyede artık onları görebiliyorsun."
Fyora sessizce dinliyordu.
Suko hafifçe gülümsedi.
"Ama sana bir şey söylemedim."
Fyora başını kaldırdı.
"Nedir, efendim?"
Suko yavaşça konuştu.
"O savaşlar..."
"...aslında yaşanmadan önce yazılmıştı."
Sessizlik.
Toge'nin gözleri büyüdü.
"Ne?"
Suko devam etti.
"Prime Reality'deyken..."
"...o bölümlerin tamamını ben yazdım."
"Sen..."
"...onları gerçek yaşadığını sandın."
Fyora uzun süre cevap veremedi.
"Demek..."
"...hepsi önceden belirlenmişti."
Suko başını iki yana salladı.
"Hayır."
"Yalnızca başlangıçları."
"Devamını..."
"...siz yazdınız."
Beyaz boşluk sessizleşti.
Suko hafifçe yere baktı.
"Hatta..."
"...değiştirmek istemediğim bir bölüm bile vardı."
Fyora merakla sordu.
"Hangi bölüm?"
Suko'nun yüzünde hafif bir tebessüm oluştu.
"Lyria."
Toge şaşkınlıkla baktı.
"Lyria mı?"
Suko başını salladı.
"Evet."
"Onunla sevgili olduğum bölüm."
"Küçük bir evde oturuyordum."
"Elimde sadece bir kalem ve birkaç boş sayfa vardı."
"O bölümü..."
"...orada yazmıştım."
Sessizlik.
İlk kez...
Suko'nun sesi eskisi kadar ağır değildi.
Sanki eski bir anıyı hatırlıyordu.
"O bölümü hiçbir zaman değiştirmek istemedim."
"Neden?"
diye sordu Fyora.
Suko uzaklara baktı.
"Çünkü..."
"...bazı anılar mükemmel oldukları için değil..."
"...insana ait hissettirdikleri için değerlidir."
Toge ve Fyora sessiz kaldılar.
Suko hafifçe gülümsedi.
"Ne kadar güçlenirsem güçleneyim..."
"...o sayfaya geri dönüp tek bir kelimesini bile değiştirmem."
Beyaz boşluk yeniden sessizliğe gömüldü.
Bu kez...
Hiç kimse konuşmadı.