Beyaz boşluk...
Sessizlik yine her yeri kaplamıştı.
Suko, Toge ve Fyora'nın önünde duruyordu.
Kollarını cebine koydu.
Sonra sakin bir sesle konuşmaya başladı.
"Hani size..."
"...bu evrendeki herkesin ışık hızında hareket ettiğini söylemiştim."
Toge başını salladı.
"Evet."
Suko devam etti.
"Ama size söylemediğim bir şey vardı."
Fyora dikkat kesildi.
"Bu evrendeki her canlının..."
"...gücü de, varoluşu da tek bir kaynağa bağlıdır."
"On beşinci boyut."
Sessizlik oluştu.
Toge kaşlarını çattı.
"On beşinci boyut mu?"
Suko başını salladı.
"Evet."
"İnsan."
"Lanet."
"Tanrı."
"Yaşlı."
"Çocuk."
"Hepsinin varlığı..."
"...on beşinci boyuttan beslenir."
Fyora yavaşça konuştu.
"Demek bu yüzden..."
"...herkes ışık hızının üzerinde hareket edebiliyor."
Suko hafifçe gülümsedi.
"Evet."
"Bu evrende hareket etmek için enerji kullanılmaz."
"Varlığın..."
"...on beşinci boyuta olan bağı kullanılır."
Toge şaşkınlıkla sordu.
"Yani biri o bağı kaybederse?"
Suko cevap verdi.
"Ne gücü kalır."
"Ne hızı."
"Ne de varlığı."
Kısa bir sessizlik oldu.
Sonra Suko gökyüzü olmayan boşluğa baktı.
"Ama..."
"...benim durumum farklı."
Fyora başını eğdi.
"Çünkü siz..."
"...o boyuta bağlı değilsiniz."
Suko başını salladı.
"Doğru."
"Benim gücüm..."
"...hiçbir boyuttan gelmez."
"Hiçbir katmandan da."
"Hiçbir kaynaktan da."
Toge uzun süre konuşamadı.
"Yani..."
"...siz var olmak için hiçbir şeye ihtiyaç duymuyorsunuz."
Suko hafifçe gülümsedi.
"Tam tersi."
Sessizlik.
"Boyutların var olabilmesi..."
"...benim var olmama bağlı."
Beyaz boşluk yeniden sessizleşti.
Bu kez...
Ne Toge'nin...
Ne de Fyora'nın söyleyecek tek bir sözü kalmıştı.