Yeni Kadının İlk Sabahı
Sabah erkenden uyandı Aşiyan.
Sessizce mutfağa indi.
Evi inceledi.
Bu ev lükstü ama soğuktu.
Bir aile evi değil, bir vitrin gibiydi.
Alex için kahvaltı hazırladı.
Beslenme çantasına şekilli meyveler koydu.
Minik kekler…
Sevgiyle hazırlanmış her şey.
Alex'i müzikle uyandırdı.
"Günaydın yakışıklı beyefendi."
Alex gözlerini açtığında gülümsedi.
Hiç mızmızlanmadı.
Annesine sarıldı.
"Anne… çok güzel kokuyorsun."
Aşiyan gülümsedi.
"Teşekkür ederim."
Bu çocuk… bu bedende kalmam için yeterli bir sebep.
Okula yürüyerek gittiler.
El ele.
Alex kapıda döndü:
"Seni seviyorum anneciğim."
Aşiyan diz çöktü, alnından öptü.
"Ben de seni."Eve döndüğünde Aşiyan odaları karıştırmaya başladı.
Belgeler…
Fotoğraflar…
Hayatın kalıntıları.
Sarı bir zarf buldu.
Boşanma belgeleri.
Ellerinin titrediğini hissetti.
Birden zihninde yabancı anılar canlandı.
Bu bedenin sahibinin acıları…
Gözyaşları…
Yalnızlığı.
Aşiyan aynaya baktı.
"Sana yardım edeceğim," dedi.
"Bu hayatı birlikte toparlayacağız."
Küçük bir defter aldı.
Yapılacaklar.
Hesaplar.
Planlar.
Bu kez ayakta kalacağız.